“NIEMAND STERFT ALLEEN”

 

Toen ik dat bij mijn vader zag gebeuren werd mijn eerste verhaal over zielscontact geboren...

Want mijn vader werd op zijn sterfbed gehaald door zijn moeder, die zelf een dag na zijn geboorte overleed in het kraambed. Vanuit de zielenwereld kwam zij haar kind begeleiden tijdens zijn stervensproces. Zoals zij mij had beloofd tijdens een bijzondere ervaring rond mijn 40ste levensjaar.  

Welkom bij Zielscontact, een plek waar ik vertel over mystieke en bijzondere ervaringen rondom de dood en de reis van de ziel. Ik deel persoonlijke belevingen en tekens van overleden dierbaren en vertel over hoe ik ze herken en vertaal. Want ja, hoe herken je die tekens waar we naar verlangen? Geloof je er wel in? Is er meer tussen hemel en aarde? Bestaat er een onsterfelijk bewustzijn? Gaat onze ziel verder? Door mijn verhalen te delen hoop ik jou te inspireren en te bemoedigen. Misschien heb jij ook wel eens het gevoel dat je tekens krijgt of zit je nog met een vraag. Heb je niet goed afscheid kunnen nemen. Ik had zo’n vraag en heb hem uiteindelijk gesteld en mijn vader gaf op karakteristieke wijze antwoord. Liefdevol verpakt in een gebeurtenis tijdens mijn vakantie (tekens van mijn vader). Deze ervaringen hebben mij verrijkt én nieuwe inzichten gegeven.

De eerste twee verhalen horen bij elkaar, lees ze in een adem uit. Daarna volgen "l'important c'est la Rose" en "Joodse kinderzielen naar het licht". Wil je weten wanneer ik nieuwe verhalen deel, volg mij dan op FB of Instagram. Het volgende verhaal zal gaan over de manier waarop mijn overleden moeder op cruciale momenten in mijn leven contact met mij maakt.

Misschien heeft een van de verhalen je geraakt en voel je de behoefte aan persoonlijk contact. Lees in "Voor Jou" wat ik voor jou kan betekenen. Een reactie delen in wat de verhalen in jou aanraken is ook van harte welkom. Je kunt daarvoor het contactformulier gebruiken.
 
In de ontwikkeling van mijn (spirituele) bewustzijn vormde het stervensproces van mijn vader een keerpunt in mijn leven. Als eerbetoon aan hem deel ik hier zijn unieke schilderijen. Uit "broken pieces" creëerde hij schoonheid en ontwikkelde naast bekende technieken een eigen stijl. Als mijn vader schilderde was hij in zielscontact met zichzelf. Kijk eens rond in de online expositie, ik ben benieuwd welk schilderij jou raakt.
Zelf voel ik me enorm verbonden met "Pathfinder", een vrouw die zich openstelt voor tekens op haar pad.
 

Van 1 juli tot 30 september 2021
kun je in het St. Jansdal ziekenhuis in Harderwijk
op de Expositie op de 1e etage
een groot aantal werken van mijn vader bewonderen.

 

Ik wens jullie veel troost en inspiratie op deze plek.

Warme groet,

Jacqueline Boschman

Zielscontact verhalen

Ik kom mijn kind halen...

Dit verhaal gaat over onsterfelijke en onvoorwaardelijke Moederliefde.

Mijn vader had er eigenlijk niet mogen zijn....

De relatie waaruit hij geboren is, was een verboden liefde. Elise, zijn moeder, werd verliefd op de man van haar zus Anne en raakt zwanger van hem. Haar eigen huwelijk was al acht jaar kinderloos. Wat zou er door haar heen zijn gegaan? Verwarring, paniek, misschien toch ook vreugde? Het complete verhaal is in onze familie altijd in nevelen gehuld gebleven. Grote delen zijn meegegaan in het graf van de betrokkenen. Maar de ziel van mijn overleden oma Elise zoekt vele jaren later contact met mij en geeft mij een belangrijke boodschap door voor mijn vader. Haar kind.
Lees verder

 

Tekens van mijn overleden vader

Direct na zijn overlijden begint mijn vader tekens te geven hoe de reis naar waar hij nu is hem is vergaan.

Daarvoor neem ik je eerst mee terug naar de dagen voor zijn overwachte overlijden. Door het zeer pijnlijke oedeem aan zijn benen verblijft hij al enkele dagen in een verpleeghuis. Tijdens een bezoek van mij zegt hij terwijl hij naar buiten staart, Jacqueline weet je waar ik van geniet, wat mij sterkt, die intens heldere blauwe avondluchten. Die kleuren, de rust... Terwijl hij dat zegt voel ik dat er een diepere betekenis achter zijn woorden schuilgaat.

Drie dagen later overlijdt mijn vader totaal onverwacht aan een acute longontsteking. 
Lees verder

L’important c'est la Rose

De vader van een van mijn beste vriendinnen is overleden. In een fris herfstzonnetje staan mensen in de tuin met elkaar te praten. Het is de 1e keer dat ik naar een condoleance ga waar de overledene thuis is opgebaard. Wat fijn die huiselijke sfeer! Joop is opgebaard in de woonkamer met uitzicht op zijn tuin, de ruime grond waarop zijn huis staat was immers zijn trots. Ik omhels mijn vriendin. Er is opluchting dat het voorbij is en verdriet dat ze haar vader moet gaan missen.
Lees verder

Lees hier alle verhalen


Voorstellen Jacqueline

Mijn ouders noemden mij het kind met de radar. 

Verbinding maken, intuïtief aanvoelen wat er werkelijk speelt. Een luisterend oor bieden en vanuit compassie de ander helpen is een rode draad in mijn leven. Een rustpunt zijn in emotioneel zware situaties, dan ben ik in mijn kracht. Maar óók humor, nieuwsgierigheid naar alles rondom de reis van onze ziel en een scheutje magie horen bij mij. Ik houd ervan, werk ermee. 
 
Lees verder